Zasady tworzenia własnych FISZEK

Większość z nas, mimo początkowego zapału (noworoczne postanowienia!), zarzuca czynności żmudne i czasochłonne już po około dwóch tygodniach - dotyczy to także własnoręcznego zapisywania słówek na karteczkach. Wymówki są rozmaite - "skończyły mi się czyste karteczki", "w tekście było za dużo nowych słów", "zbyt wielu słów nie było w słowniku", "nie mam tyle czasu"... Jest to zupełnie normalna reakcja na obowiązki, których niewypełnienie nie wywołuje właściwie żadnych negatywnych skutków - może poza lekkim poczuciem winy. Jeżeli ktoś przyłapał się na tego typu wymówkach, to nie pozostaje mu nic innego, jak skorzystać z gotowych FISZEK. Jeżeli jednak wie, że poradzi sobie z własną niesubordynacją - polecamy samodzielne ich wykonywanie, to naprawdę bardzo skuteczna metoda nauki - jeśli tylko przestrzega się kilku prostych zasad.

Chcąc tworzyć FISZKI we własnym zakresie, należy pamiętać, że najważniejsza jest systematyczność. Codziennie powinno się przygotować choćby kilka nowych karteczek (najlepiej wykorzystać przy tym trochę grubszy papier, tak aby karteczki nie zniszczyły się zbyt szybko) i przejrzeć już posiadane (dobrze jest przechowywać je w szufladce lub podłużnym pudełku, aby dostęp do nich był szybki i wygodny).

FISZKI można sporządzać, korzystając z dowolnego materiału bazowego - fragmentu książki, artykułu czy tekstu z podręcznika. Nie polecamy wypisywania kolejnych haseł ze słownika. Czytając tekst, najlepiej podkreślać wszystkie nieznane słowa, a po zakończeniu lektury wpisać je na osobne, czyste karteczki. Następnie należy dokładnie sprawdzić znaczenie każdego słowa i zapisać je na drugiej stronie karteczki.
Pod każdym słowem dobrze jest także wpisać zdanie, w którym słowo to wystąpiło (lub choćby część zdania), tak aby od razu nauczyć się poprawnego używania słowa w kontekście.
Można także umieszczać na karteczkach słowa usłyszane w radiu bądź telewizji, należy jednak przy tym zawsze zwracać baczną uwagę na ich poprawną pisownię.

Nie ma znaczenia, czy poszczególne słowa ("hasła") umieszcza się na środku kartonika, czy np. po lewej jego stronie. Ważne jest natomiast, żeby wszystkie hasła wpisywane były w miarę możliwości w tym samym miejscu, tym samym pismem i kolorem. Wówczas oko nie będzie reagowało na ciągłe "nowości" w tekście i można będzie całkowicie skupić się na nauce. Niezmiernie ważna jest także przejrzystość karteczek - nie należy ich zapełniać zbyt wieloma przykładami lub wpisywać słów niezwiązanych ze sobą. Im przejrzystsza karteczka, tym szybsza i skuteczniejsza nauka, tak więc lepiej rozbić treść na kilka osobnych karteczek, niż spędzać potem dłuższy czas nad każdą z nich.

Wszystkie stworzone danego dnia FISZKI należy przejrzeć i spróbować zapamiętać zapisane na nich słowa i zwroty. Następnie umieszcza się karteczki w pierwszej przegródce szufladki lub pudełka i przeprowadza quiz - patrząc na "polską" stronę karteczki należy spróbować odgadnąć, co znajduje się na jej "obcej" stronie. Karteczki ze słówkami, które udało się zapamiętać, wędrują do drugiej przegródki, zaś pozostałe zostają w pierwszej przegródce. Rozpoczynając naukę kolejnego dnia, należy najpierw ponownie przejrzeć karteczki z pierwszej przegródki.

FISZKI, z których już się nie korzysta, gdyż zawarte na nich słowa zostały ostatecznie opanowane, dobrze jest przechowywać jeszcze przynajmniej przez jakiś czas. Powinny być one wówczas posegregowane - alfabetycznie lub tematycznie. W ten sposób łatwo odnaleźć konkretne karteczki, gdyby zaistniała taka potrzeba.